“Uyanış · Fark Ediş · Bırakış · Hatırlayış · Tanıklık“
Her iç yolculuk bir anda tamamlanmaz; bazı kapılardan geçerek derinleşir.
Platanus Güzergâhı, insanın kendini hatırlama yolculuğunu beş ana kapı üzerinden okur. Bu kapılar kesin aşamalar, zorunlu sıralar ya da tamamlanması gereken görevler değildir. Daha çok insanın iç dünyasında zaman zaman açılan, bazen tekrar tekrar dönülen, bazen uzun süre eşiğinde kalınan yolculuk alanlarıdır.
Güzergâh Neden Var?
İnsan çoğu zaman yaşadıklarını tek tek olaylar olarak görür. Bir tepki verir. Bir ilişki sahnesinde sıkışır. Bir duygudan kaçar. Bir savunmaya tutunur. Sonra benzer şeyleri yeniden yaşar.
Platanus Güzergâhı, bu dağınık görünen iç hareketleri daha sakin bir harita içinde izlemeye yardım eder. Burada amaç insanı hızla değiştirmek değil; yaşadığı şeyin yolculukta nereye denk geldiğini fark etmesine alan açmaktır.
Platanus Güzergâhı, bu dağınık görünen iç hareketleri daha sakin bir harita içinde izlemeye yardım eder. Burada amaç insanı hızla değiştirmek değil; yaşadığı şeyin yolculukta nereye denk geldiğini fark etmesine alan açmaktır.
1. Uyanış
“Bir şeyin eskisi gibi açıklanamadığı ilk eşik.“
Uyanış, insanın kendini sandığı şeyle arasına ilk mesafeyi koymaya başladığı yerdir.
Kişi belki uzun süredir aynı şekilde tepki veriyordur. Aynı tür ilişkilerde yoruluyordur. Aynı acının etrafında dönüyor, aynı savunmaya sığınıyor, aynı cümlelerle kendini açıklıyordur.
Bir noktada küçük bir fark belirir:
Belki de mesele sadece dışarıda olan şey değildir.
Belki de içimde tekrar eden bir şey vardır.
Uyanış, bu sezginin başladığı kapıdır.
Kısa Bir İz:
Otomatik olan şey ilk kez görünür hale gelmeye başlar.
Kişi belki uzun süredir aynı şekilde tepki veriyordur. Aynı tür ilişkilerde yoruluyordur. Aynı acının etrafında dönüyor, aynı savunmaya sığınıyor, aynı cümlelerle kendini açıklıyordur.
Bir noktada küçük bir fark belirir:
Belki de mesele sadece dışarıda olan şey değildir.
Belki de içimde tekrar eden bir şey vardır.
Uyanış, bu sezginin başladığı kapıdır.
Kısa Bir İz:
Otomatik olan şey ilk kez görünür hale gelmeye başlar.
2. Fark Ediş
“Tekrar eden örüntünün görünür olduğu kapı.“
Fark Ediş, insanın davranışlarını, duygularını ve ilişkisel sahnelerini daha dikkatli okumaya başladığı alandır. Burada artık yalnızca “ne oldu?” sorusu sorulmaz.
Şu sorular da duyulmaya başlar:
Ben burada neyi korumaya çalışıyorum?
Hangi duyguya yaklaşmak bana zor geliyor?
Hangi sahne hayatımda tekrar ediyor?
Bu tepkinin altında hangi korku, hangi ihtiyaç, hangi acı var?
Fark Ediş, insanın kendini suçlamadan ama kendinden kaçmadan bakabilmeyi öğrenmeye başladığı kapıdır.
Kısa Bir İz:
Yaşanan şey yalnızca olay değil, iç örüntü olarak da okunmaya başlar.
Şu sorular da duyulmaya başlar:
Ben burada neyi korumaya çalışıyorum?
Hangi duyguya yaklaşmak bana zor geliyor?
Hangi sahne hayatımda tekrar ediyor?
Bu tepkinin altında hangi korku, hangi ihtiyaç, hangi acı var?
Fark Ediş, insanın kendini suçlamadan ama kendinden kaçmadan bakabilmeyi öğrenmeye başladığı kapıdır.
Kısa Bir İz:
Yaşanan şey yalnızca olay değil, iç örüntü olarak da okunmaya başlar.
3. Bırakış
“Bir zamanlar koruyan stratejinin artık daralttığını görmek.”
Bırakış, Platanus yolculuğunun en hassas kapılarından biridir.
Çünkü insan çoğu zaman kendisini yoran şeyi de bir zamanlar hayatta kalmak için geliştirmiştir. Savunma, maske, kontrol, mesafe, başarı, uyum, kaçış ya da güç; bunların hiçbiri sebepsiz oluşmaz.
Bırakış, bu stratejileri düşman ilan etmek değildir.
Onların ne zaman gerekli olduğunu görmek, ama bugün nerede bedeni, kalbi ve ilişkileri daralttığını fark etmektir.
Bırakmak vazgeçmek değildir.
Bırakmak, artık taşınması gerekmeyen bir yükün farkına varmaktır.
Kısa Bir İz:
İnsan kendisini koruyan şeyle vedalaşmayı değil, onunla yeni bir ilişki kurmayı öğrenir.
Çünkü insan çoğu zaman kendisini yoran şeyi de bir zamanlar hayatta kalmak için geliştirmiştir. Savunma, maske, kontrol, mesafe, başarı, uyum, kaçış ya da güç; bunların hiçbiri sebepsiz oluşmaz.
Bırakış, bu stratejileri düşman ilan etmek değildir.
Onların ne zaman gerekli olduğunu görmek, ama bugün nerede bedeni, kalbi ve ilişkileri daralttığını fark etmektir.
Bırakmak vazgeçmek değildir.
Bırakmak, artık taşınması gerekmeyen bir yükün farkına varmaktır.
Kısa Bir İz:
İnsan kendisini koruyan şeyle vedalaşmayı değil, onunla yeni bir ilişki kurmayı öğrenir.
4. Hatırlayış
“Savunmanın ardında unutulmuş olanla yeniden temas.“
Hatırlayış, insanın kendini yalnızca korkularından, savunmalarından ve tekrarlarından ibaret görmemeye başladığı kapıdır.
Burada kişi kendi özüne dair daha sakin bir sezgiyle temas eder.
Bu temas büyük cümlelerle gelmeyebilir. Bazen küçük bir yumuşama, bazen daha dürüst bir bakış, bazen içte beliren daha sade bir ses olarak gelir.
Hatırlayış, “artık tamamen değiştim” demek değildir.
Daha çok şudur:
Ben sadece stratejim değilim.
Ben sadece acım değilim.
Ben sadece maskem değilim.
Bende daha derin bir yer var.
Kısa Bir İz:
İnsan özle temasın küçük ama gerçek işaretlerini duymaya başlar.
Burada kişi kendi özüne dair daha sakin bir sezgiyle temas eder.
Bu temas büyük cümlelerle gelmeyebilir. Bazen küçük bir yumuşama, bazen daha dürüst bir bakış, bazen içte beliren daha sade bir ses olarak gelir.
Hatırlayış, “artık tamamen değiştim” demek değildir.
Daha çok şudur:
Ben sadece stratejim değilim.
Ben sadece acım değilim.
Ben sadece maskem değilim.
Bende daha derin bir yer var.
Kısa Bir İz:
İnsan özle temasın küçük ama gerçek işaretlerini duymaya başlar.
5. Tanıklık
“Kendine daha geniş bir yerden bakabilmek.“
Tanıklık, yolculuğun olgunlaşan kapısıdır.
Burada insan yaşadıklarını inkâr etmeden, bastırmadan, abartmadan ve kendini cezalandırmadan görebilmeye başlar.
Tanıklık, pasif bir izleme hali değildir.
Aksine, insanın kendi iç hareketlerine daha uyanık, daha şefkatli ve daha sorumlu biçimde eşlik edebilmesidir.
Kişi artık her duyguya hemen kapılmak zorunda olmadığını; her düşünceye inanmak zorunda olmadığını; her savunmayı sürdürmek zorunda olmadığını daha derinden fark eder.
Kısa Bir İz:
İnsan kendini düzeltmeye çalışmaktan çok, kendini hakikate daha açık tutmayı öğrenir.
Burada insan yaşadıklarını inkâr etmeden, bastırmadan, abartmadan ve kendini cezalandırmadan görebilmeye başlar.
Tanıklık, pasif bir izleme hali değildir.
Aksine, insanın kendi iç hareketlerine daha uyanık, daha şefkatli ve daha sorumlu biçimde eşlik edebilmesidir.
Kişi artık her duyguya hemen kapılmak zorunda olmadığını; her düşünceye inanmak zorunda olmadığını; her savunmayı sürdürmek zorunda olmadığını daha derinden fark eder.
Kısa Bir İz:
İnsan kendini düzeltmeye çalışmaktan çok, kendini hakikate daha açık tutmayı öğrenir.
Güzergâhı Nasıl Kullanabilirsiniz?
Bu beş kapı, bir başarı sıralaması değildir. Bazen Uyanış’tan Fark Ediş’e geçeriz. Bazen Bırakış eşiğinde uzun süre kalırız. Bazen Hatırlayış’tan sonra yeniden eski bir stratejiye döneriz. Bazen Tanıklık sandığımız şeyin aslında yeni bir kaçış olduğunu fark ederiz. Yolculuk canlıdır. Daireseldir. Bazen ilerler, bazen geri döner, bazen aynı kapıya daha derin bir yerden yeniden gelir. Platanus Güzergâhı, bu yolculukta kendinizi kaybetmemeniz için bir hatırlatma alanıdır.
Şimdi kendi yolculuk kapınızı fark etmeye başlayabilirsiniz.
Platanus’ta Yolculuğa Nasıl Başlayabilirim?
Platanus yolculuğu, kitaplarla, dijital alanlarla ve toplulukla birlikte yürür. Öze Dönüş Yolculuğu kitap setini daha önce aldıysan başvuru formundan erişim talep edebilirsin. Henüz kitap setin yoksa, topluluk katılım paketiyle kitapların adresine gönderilir ve Yolcu Alanı sana açılır.
1. Yol
2. Yol
Hatırla, sen yolcusun. Yolun içinde, evin özündedir.
Gazete Platanus
“Platanus yolcularına eşlik eden son yazılar.”
- Gölgeni Tanıyana Kadar Her Şey Kaderdir
Hayatımızda tekrar eden bazı şeyleri kader sanırız. Oysa bazen kader dediğimiz şey, henüz tanımadığımız gölgemizin sessizce yönettiği bir iç döngüdür. - Bırakmak Üzerine
Platanus’ta bırakmak, geçmişi silmek ya da duygusuzlaşmak değil; insanın artık kendisini taşımayan eski tutunma biçimlerini fark ederek daha sahici bir temas alanına açılmasıdır. Bırakmak, çoğu zaman bir kopuş değil; içeride yavaşça başlayan bir gevşemedir. - Farkındalık Günlükleri
Platanus’ta farkındalık günlüğü, kişinin kendini analiz etmesi ya da yargılaması için değil; gün içinde yaşadığı olayların içeride hangi duygu, ihtiyaç ve savunmalara dokunduğunu nazikçe fark etmesi için bir eşlik alanıdır. Küçük cümleler, içsel yolculukta büyük kapılar açabilir.